BAĞIMSIZLIK KAZANMAK

img_3991

Yazıma başlamadan önce, Birleşik Krallık büyükelçisinin değerli eşi Maggie Moore’a derneği desteklediği, kurulmasına öncülük ettiği için çok teşekkür ediyorum.

Sevimli rehberim Kara ile henüz bebekken karşılaşmıştık. Beni daha ilk gördüğünde “Ben senin rehberin olacağım.” dermişçesine sıcak karşıladı. Rehber köpek almak için uygun eşleşme yapılması gerektiği için, Kara’ya bu zamanlarda çok bağlanmak istememiştim, çünkü benim rehber köpeğim olmasaydı çok üzülürdüm.

Kasım ayının ilk günlerinde Kara’nın benim için uygun olduğunu ve benimle çalışacağını öğrendim. 13 Kasım’a kadar müthiş heyecanlıydım. Kara ile yeni bir hayata başlayacaktım, bu fikre kendimi alıştırmaya çalıştım. Zorlu bir süreç olacaktı ama sonunda bağımsızlığımı kazanacaktım. 13 Kasım’da Ankara’daki Birleşik Krallık Büyükelçiliğinde, Kara ile birlikte yeni bir hayata adım atmaya başladım. Sabah değerli eğitmenim bana Kara’yı nasıl besleyeceğimi öğretti. Ertesi gün tasmayı nasıl takacağımı… İlk defa odamda bir dostla uyuyacaktım, Kara’yla ilk gecemizdi. Kara odanın köşesinde, yatağın çok yakınında bir yerde uyumaya başladı. Işığı açık bırakmıştım, uyuyakalmışım. Uykumun arasında bir ses duydum… Horlama sesi! Bir anda irkildim. Meğer Kara horluyormuş! Gülmekten kendimi alamadım. Ertesi gün ilk kez ihtiyaç molası için bahçeye çıktık. Kara’nın tasmasını ayarlarken bir anda elimden kaçırdım. Panikledim, “Kara! Kara!” diye seslendim. Kara iki dakika sonra yanıma geldi. “Panikleme!” dercesine tasmasını takmama müsaade etti. İkinci gün eğitimimize basamaklarla devam ettik. Eğitmenimiz, Kara her basamağın köşesinde durduğunda “Aferin!”, ”Sen harikasın!”, “Mükemmelsin!” gibi övgüler yağdırmam gerektiğini söyledi. Ben her defasında unutuyordum. Kara’yla yeni bir hayata başlarken aynı zamanda karakterim de değişmeye başladı… Sevgi ifadelerimi dışa vurmaya başladım. Aynı zamanda pozitif enerjiyi hissediyordum. Benim Kara’ya ihtiyacım vardı, Kara’nın da benim sevgime… Karşılıklı sevgi alışverişiyle takım olarak çalışmaya başladık.

İlk blog yazımın sonuna gelmeden önce Kara gibi özel bir rehber köpeği yetiştirdiği için Winky Beatie’ye çok teşekkür ediyorum. Onun dikkatli ve özenli yetiştirmesiyle Kara bugün benim hayatıma ışık tuttu.

Sevgiler,

Nurdeniz.